" صدایی که شما را یاد فصل ها بیندازد چیست؟ "

یکی گفت" باد " دیگری گفت: " خش خش برگ "

بعدی: " باران"

معلم پرسید:" حال صدایی که شما را یاد خود بیندازد چیست؟ "

کسی جواب نداد.

همه در فکر بودند.

عطشش خاموش نمی شد.

و باز آب نوشید

 عطش هم چنان باقی بود.

صدایی شنید:" دوست "

عطش فرو کش کرد.

به ساعتش نگاه کرد.

ساعات زیادی بود در بیابان دل به دنبال چیزی برای خاموشی عطش روحش بود. 

مرد ترسیده بود.این کابوس را بارها دیده بود.

به کنار پنجره رفت.مردی در کنار درخت محبت گدایی می کرد.