یک گوشه ی دنیا

احمد شاملو

hooshidar — Mon, 16 Jun 2008 08:46:18 GMT

فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه

اما یگانه بود و هیچ کم نداشت.

به جان منت پذیرم و حق گزارم!

پروین اعتصامی

hooshidar — Fri, 25 Apr 2008 07:01:42 GMT

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت

مست گفت ای دوست این پیراهن است افسار نیست

گفت مستی زان سبب افتان و خیزان میروی

گفت جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست

گفت می باید تو را تا خانه قاضی برم

گفت رو صبح ای قاضی نیمه شب بیدار نیست

گفت نزدیک است والی را سرای انجا شویم

گفت والی از کجا در خانه خمار نیست

گفت تا داروغه را گوییم در مسجد بخواب

گفت مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست

گفت دیناری بده پنهان و خود را وا رهان

گفت کار شرع کار درهم و دینار نیست

گفت از بهر غرامت جامه ات بیرون کنم

گفت پوسیدست جز نقشی ز پود و تار نیست

گفت اگه نیستی کز سر در افتادت کلاه

گفت در سر عقل باید بی کلاهی عار نیست

گفت می بسیار خورئی زان چنین بیخود شدی

گفت ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست

گفت باید حد زند هشیار مردم مست را

گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست

حمید مصدق

hooshidar — Wed, 16 Apr 2008 12:46:05 GMT

به رود زمزمه گر گوش کن

- که می خواند

سرود رفتن و رفتن

- و بر نگشتنها

حمید مصدق

hooshidar — Wed, 02 Apr 2008 15:29:50 GMT

من به هنگام شکوفایی گل ها در دشت

باز بر خواهم گشت

تو به من می خندی

من صدا میزنم

" آی

"باز کن پنجره را!!

پنجره را می بندی

جبران خلیل جبران

hooshidar — Fri, 07 Mar 2008 20:37:33 GMT

دوست من تو دوست من نیستی

ولی من چگونه این را به تو بفهمانم؟

راه من راه تو نیست

گر چه با هم میرویم دست در دست

میدانی؟؟؟

hooshidar — Mon, 11 Feb 2008 17:03:18 GMT

پرسیدم انسان چیست؟

پاسخ داد:" مگر جز با اختیار است؟؟ "

باز پرسیدم: " علیم مطلق بودن چیست؟ "

پاسخ داد: " مگر جز با بی اختیاریست؟؟"

گفتم:" نمی دانم!"

گفت:" تا زمانی که می خواهی انسان بمانی بگو نمی دانم!! "

کاش...

hooshidar — Thu, 17 Jan 2008 15:10:55 GMT

آن زمان که واحد ها به ما میگویند نه انسان

آن زمان که فکر های ما همه کمی شدند

آن زمان که خنده ی کودک کسی را به خود نزدیک نمی کند

آن زمان زمانی ست که دیگر دوستی را فقط کودکان می فهمند

آه ...

کاش کسی به کودکان می گفت:

" تاریخی که روی تخته سیاه ورق می خورد-اکنون تو-تاریخ آیندگان است."

احمد شاملو

hooshidar — Tue, 01 Jan 2008 18:15:09 GMT

مرا دیگر گونه خدایی می بایست

شایسته ی آفرینه ای که نواله ی ناگزیر را گردن کج نمی کند.

و دیگر گونه خدایی آفریدم.

احمد شاملو

hooshidar — Wed, 12 Dec 2007 15:55:18 GMT

ما بی چرا زنده گانیم

آنان

به چرای مرگ خود آگاهند.

هیچ ندارم که بگویم...

ترس

hooshidar — Fri, 30 Nov 2007 16:59:41 GMT

و من از آن زمانی می ترسم که انسان برده شود

برده ی آن چیز که " تکنولوژی "می خوانندش.

از آن زمانی که تکه های زندگی می شکنند می شنویم اما بعد از مدتی عادت می شوند.

از آن زمانی که توان تعریف " انسانیت " را نیست.

پایان

کتاب را به پایان برد.

صفحه ی اول را آورد و نوشت:تقدیم به آنان که به من آموختند درنگ را در سیل تاریخ